7 Fundamento teórico de internet

Protocolo de conmutación paquetes,TCP/IP

Internet permite conectar ordenadores de todo o mundo independentemente do sistema operativo que utilicen a subrede áqe pertenzan. para que isto sexa posible ,es necesario dispoñer dun protocolo común e único, de forma todos os ordenadores poidan interpretar e entender correctamente a información que circula entre ellos.El protocolo que utilizan os equipos conectados a internet é o protocolo RPC/IP.
O protocolo TCP/IP (Transmision Control Protocol/Internet Protocol) en realidade é un sistema de protocolos.El primero,TCP, baséase en dividir en paquetes ,en a orixe, a información que se envía a través da rede; estes paquetes viaxarán por diferentes camiños ata chegar ao seu destino e recompoñerse de nuevo.El segundo, IP, dirixe a información axeitadamente a través de internet.

Que é un host O termo utilízase para referirse a un ordenador cuxa función é servir de punto de inicio e final das transferencias de datos a través de internet, é dicir, un ordenador que se encontra permanentemente conectado a internet e a través do que acceden todos os que se encontran conectados a el.
Os usuarios deben utilizar anfitrions para ter acceso á rede. En xeral, os anfitrións son ordeadores monousuario ou multiusuario que ofrecen servizos de transferencia de arquivos, conexión remota, servidores de base de datos, servidores web, etc. Os usuarios que fan uso dos anfitrions poden á súa vez pedir os mesmos servizos a outras máquinas conectadas á rede. De forma xeral un anfitrión é todo equipo informático que posúe unha dirección IP e que se encontra interconectado cun ou máis equipos. Un host ou anfitrión é un ordenador que funciona como o punto de inicio e final das transferencias de datos. Comunmente descrito como o lugar onde reside un sitio web. Un anfitrión de Internet ten unha dirección de Internet única (dirección IP) e un nome de dominio único ou nome de anfitrión.
Tamén, utilízase o termo host para referirse ao ordenador no que reside un sitio web.




Dirección IP
Cada ordenador conectado a internet ten unha dirección exclusiva que o distingue de calquera outro ordenador no mundo. Esta dirección está formada por catro números separados por puntos, cada uns dos cales pode tomar valores de 0 a 255. Por exemplo, os seguintes números poderían ser direccións IP válidas: 130.238.44.5, 199.22.124.12 y 148.76.43.23.
En ocasións faise unha distinción entre a dirección IP pública e privada. A dirección IP pública é a que se utiliza para identificar o equipo en internet cando se navega, descárgase o correo faise uso de calquera dos servizos que proporciona a rede. A dirección IP privada é a que ten asignado o noso ordenador. Habitualmente estas direccións coinciden, non obstante nos casos nos que a conexión a internet se produce a través dunha rede privada, usando un router, a dirección IP pública poderá ser a do router e a privada será a que identifica o ordenador na rede.

O sistema de nome de dominio, DNS
Inicialmente o número de ordenadores conectados a internet era limitado, polo que baseaba unha simple táboa para asociar cada equipo coa súa dirección IP. O número de usuarios foi crecendo exponencialmente, de modo que recordar as direccións IP de cada un deles volveuse imposible.
Para solucionar este problema e facilitar o uso de internet aos usuarios asignáronse nomes aos ordenadores conectados á rede, de forma que resultase innecesario recordar as súas direccións IP. Así, creouse o Sistema de Nomes de Dominio (DNS) que permitía identificar os ordenadores mediante un sistema xerárquico de nomes sinxelos de recordar, e que indican a súa situación xeográfica ou o propósito ao que están destinados.
Por exemplo, o nome ficticio pitagoras.mat.iesmm.es, podería corresponder ao ordenador Pitágoras, do departamento de matamáticas (subdominio mat) do IESMaría Moliner (subdominio iesmm), pertencente ao dominio principal é, que significa España.
Os servidores de nomes de dominio son ordenadores que teñen a función de relacionar o nome de dominio do ordenador do que se solicita información coa súa dirección IP e viceversa, a dirección IP co nome de dominio. Para iso, os servidores de nomes de dominio dispoñen de bases de datos ligadas entre si, coma se se tratase dunha base de datos única.  

Localizador Uniforme de Recursos (URL)
O URL (Uniform Resource Locator) é unha secuencia de carácteres que, seguindo un formato estándar, identifica a cada un dos recursos (imaxes, documentos, vídeos, etc.) de internet, pola súa localización. En consecuencia, a dirección URL debe conter o nome de dominio do servidor no que se encontra albergado o recurso que identifica.
O formato estándar que segue un URL é:
protocolo://nombre de dominio do servidor/directorio/ficheiro
Por exemplo, http://www.iesmariamoliner.es/certamenliterario/elolivar.htm fai referencia a un ficheiro, que se domina elolivar.htm, que se encontra no servidor www.iesmariamoliner dentro da carpeta certamen literario.

Como descubrir a dirección IP
Para coñecer a dirección IP dun equipo conectado a internet que utiliza o sitemaoperativo Windows débense realizar os seguintes pasos:

1. Facer clic sobre o botón Inicio.
2. Seleccionar a opcións Todos os programas, Accesorios e Símbolo do sistema.
3. Escribir o comando ipconfig e pulsar Intro.

Mostrarase en pantalla a dirección IP do equipo.  

6 HISTORIA DE INTERNET

Internet: unha rede de redes

Nunha primeira aproximación poderiamos dicir que internet é unha rede mundial de redes de ordenadores, que permite a estes comunicarse en forma directa compartindo información e servizos ao longo da maior parte do mundo.
Cada ordenador que forma parte dunha rede conectada a internet pode comunicarse con calquera outro, con tal de que este último tamén pertenza a internet. Para que esta comunicación sexa posible,es necesaria a existencia dun protocolo,que non é outra cousa que un conxunto de convencións que determinan como se realizará o intercambio de datos entre dous ordenadores ou programas.
Os protocolos usados por todas as redes que forman parte de internet chámanse abreviadamente TCP/IP,siglas que corresponden ao protocolo de control de transición (Transmision Control Protocol) e ao protocolo de internet. (Internet Protocol).

Novas posibilidades que ofrece internet

As posibilidades que ofrece a rede de redes en relación coa comunicación e o intercambio de información son innumerables; cada día establécense novos sistemas e créanse novas ferramentas que facilitan a comunicación entre os usuarios de internet.Entretodas estas posibilidades,además das directamente relacionadas coa comunicación, cabe destacar algunhas outras de grande interese en diversos campos, como poden ser a medicina,la economía ou a investigación:
Internet é un enorme almacén de información, que se pode conseguir de xeito case instantánea.Non obstante faise necesario distinguir entre a información válida e veraz da que non é.

A rede hoxe en día é un gran mercado.Un espazo inmellorable para a actividade económica.A través de internet, podemos comprar e vender todo tipo de produtos (un billete de avión, accións dunha grande empresa, objectos de segunda mano,etc.).
As culturas e sectores minoritarios teñen a oportunidade de utilizar a rede para a súa difusión.Unas das maiores vantaxes que ofrece a diversidade para crear o seu propio espazo, as súas canles de comunicación, os seus mecanismos de difusión e sistribucióhn da información.

A posibilidade de que un equipo de médicos poida discutir en tempo real, a través de internet, o diagnóstico dun paciente en situación de risco e mesmo analizar as súas radiografías e dirixir unha operación a miles de quilómetros de distancia.
Os investigadores e entidades participantes no Proxecto Xenoma Humano poden transferir as súas enormes bases de datos máis rapidamente sobre internet.
Os astrónomos tamén poden compartir datos de telescopios localizados en diferentes partes do mundo.

*Conexións a internet*

Gráfico

Nacemento e evolución de internet

1966
Durante a Guerra Fría, e baixo o control do Departamento de Defensa dos EE.UU.,comienza a desenvolverse o proxecto ARPANET.Su objectivo era idear un sistema mediante o que, no hipotético caso dun ataque da URSS,se puidera ter acceso á información militar dende calquera punto do país.La solución era unha rede composta de ordenadores na que todos os nodos tivesen a mesma importancia,de forma que a desaparición dun ou varios deles non afectase ao tráfico entre os outros.

1969
Semanas antes de que o ser humano chegase á Lúa, conectáronse catro ordenadores,creando a primeira rede ARPANET.
1972
Presentáronse publicamente os resultados obtenidos.Se incorporan máis ordenadores á rede ARPANET,llegando a ser máis de 200 en 1981.
As conexións ARPANET eran pagadas polo goberno de EUA e restrinxíronse a sitios militares,universidades e algunhas grandescompañias que financiaban proxectos de investigación ou proporcionaban servizos.
Os primeiros servizos que brindou a rede ARPANET foron o acceso a ordenadores remotos (Telnet), a transferencia de arquivos e a impresión remota.También apareceu o primeiro programa de correo electrónico, que pronto se converteu nunha das aplicacións máis utilizadas.

1983
Establécese o protocolo tpc/ip como protocolo estándar que utilizarían todas as redes conectadas a ARPANET.ARPANET.Paralelamente, a parte militar de ARPANET forma unha rede independente MILNET, reservando a primeira para fins de investigación.
Poderíase considerar este momento como o nacemento deinternet.El número de ordenadores interconectados era 500.
1989
Desaparece ARPANET, pero xa se establecera unha malla mundial entre moitas institucións que crearan as súas propias redes que podían comunicarse entre sí.El número de ordenadores conectados superaba os 100 000.
Tim Berners-Lee, investigador do CERN, desenvolve un sistema de comunicación baseado no hipertexto, coa intención de facilitar o fluxo de información entre os científicos.Se crean o protocolo http e a linguaxe html.

tema 8 A sociedade da información.Comunidades virtuais

Por cada un dos seguintes puntos hai que facer unha entrada no blog (6, 7, 8, 9, 10 e 12)

Nas entradas 6,8 e 10 temos que incluir catro fotografías con título que teñan relación có tema en formato grande ou extragrande.

Nos puntos 7,9,12 hai que incluir un video que teña relación co tema.

O contido das entradas terá como base o texto do libro,podendo ampliar a información a traves de internet.